Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/11652 E. 2011/23781 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : 1-Müşteki ...'a yönelik sahtecilik suçu nedeniyle,765sayılı TCK'nun 342/1, 59/2, 40. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 2-Müşteki ...'na yönelik sahtecilik suçu nedeniyle, 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2, 40. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3-Sanığın noterden sahte imza sirküleri ile çek hesabı açmak suretiyle sahtecilik eylemi nedeniyle, 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2, 40. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nun 71 maddesi gereğince neticeten 3 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin. Sanığın muhtarlıktan aldığı sahte belge ile nüfus idaresine müşteki ... adına hüviyet cüzdanı düzenletip bu belge ile Denizli 1. Noterliği’ne müracaat edip 05.06.2000 tarihli imza sirküleri düzenlettiği, anılan belge ile Türkiye İş Bankası Denizli Şubesine başvurarak çek hesabı açtırıp aldığı çek karnesini düzenleyerek diğer müştekilere verip kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında, İş Bankası’na yönelik eyleminden dolayı sahte noter imza sirkülerinin, Noterlik Kanunu’nun 82. maddesi hükmü gereği kanunen sahteliği ispat olunmadıkça geçerli belgelerden olduğu dikkate alınarak hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan 765 sayılı TCK.nun 342/2, 43 (5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 43. maddesi) maddeleri uyarınca cezanın arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkansonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, tek ceza verilip teselsül hükümleri uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.