Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/11546 E. 2012/2053 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı Yasanın 245/1, 62/1, 52/2. maddelerine göre 2 yıl hapis ve 100 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın, suç tarihinde katılana ait kredi kartıyla rızası dışında değişik zamanlarda ATM cihazlarından para çekmekten ibaret eyleminin zincirleme biçimde kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini, 2- TCK'nun 245/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığının belirtilmesine rağmen, sonuç cezanın 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl hapis cezası olarak hatalı belirlenmesi, 3- 5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tayin olunan 5 gün birim sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpımı sonucu bulunan tutar üzerinden indirim yapılarak adli para cezasının eksik tayini, yasaya aykırı, 4- Kabule göre de; Suçtan kaynaklanan zararın sanık tarafından soruşturma aşamasında ödendiğinin müştekinin beyanından anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile değişik TCK'nun 245/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.