Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/9370 E. 2012/101 K. – Sahtecilik

Konu: Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2008/9370
Karar No
2012/101
Karar Tarihi
Konu
Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : Sanığın 765 sayılı TCK. nun 342/1, 80. maddeleri gereği 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın miktarı itibariyle şartları oluşmadığından CMUK’nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün tespiti esnasında, sanığın mahkumiyetine karar verilen 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olup, 5237 sayılı TCK. nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde düzenleme yapıldığı, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi halinde hapis cezasının eşit olacağı gözetilmesi, dosyada suça konu bonoların farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil olmaması nedeniyle suça konu sahte bonoların sanık tarafından sahte olduğunu bilmesine rağmen cirolanarak aynı anda kullanılmasından ibaret olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinin bulunmadığı, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suçun şartlarının gerçekleşmeceği ve 5237 sayılı TCK'nun 7/2 maddesi de gözetilerek, resmi belgede sahtecilik suçundan her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezanın kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın tespiti gerekirken, 5237 sayılı Yasanın 43. maddesindeki artırım oranının yüksek olması nedeniyle 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/9370, K. 2012/101, T. 10.01.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2008-9370-e-2012-101-k-1ada6012bd0a