Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/9050 E. 2010/4217 K. – Resmi Evrakta

Konu: Resmi Evrakta Sahtecilik, Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2008/9050
Karar No
2010/4217
Karar Tarihi
Konu
Resmi Evrakta Sahtecilik, Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 53/1. md. 3 yıl hapis cezası ve güvenlik tedbiri uygulaması, 5237 sayılı TCK'nun 157, 53/1, 52/2. md. 1 yıl 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.000 YTL a.p.c.,

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca resmi belgede sahtecilik suçundan lehe hüküm belirlenirken mahkemece, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin olunacağından 765 Sayılı TCK.nun 342/1. maddesi ile 5237 Sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırları nazara alınarak 5237 Sayılı TCK.nun sanık lehine olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; yüklenen dolandırıcılık suçunun bankanın maddi varlığı olan çek kullanılmak suretiyle işlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, fiilin 765 Sayılı TCK. nun 504/3 (5237 Sayılı TCK. nun 158/1-f) maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 Sayılı TCK. nun 157. maddesi gereğince eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/9050, K. 2010/4217, T. 07.04.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2008-9050-e-2010-4217-k-b3d3cb88a0e2