Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/21898 E. 2011/22515 K. – Memur Olmayan

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : ...: TCK 342/1, 80, 59/2 maddeleri gereğince; 1 yıl 11 ay 10 gün hapis., ...: TCK 342/1, 80, 59/2, 5237 SY 51 maddeleri gereğince; 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve erteleme., ... ve ...: CMK 223/2 maddesi gereğince; ayrı ayrı BERAATLARINA. Katılan vekilinin temyizinin beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: I-Katılan vekilinin ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarına gelince; Sanık ... yönünden yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre adı geçen sanık müdafiinin sanığın suç kastı bulunmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Lamp 83 firmasının genel müdürü olan sanık ...’in gümrük komisyon yardımcısı (gümrük müşavir yardımcısı) olan diğer sanık ... ile birlikte adı geçen firmanın gerçekleştirdiği ithalat işlemleri sırasında 20.12.1999-11.05.2000 tarihleri arasındaki gümrük giriş beyannamelerinin düzenlenmesi sırasında kaynak kullandırma destekleme fonlarının (KKDF) yatırılmadığı halde yatırıldığına ilişkin sahte banka tahsilat dekontlarını gümrük görevlilerine ibraz ederek Geçici Gümrük Beyannamelerinin bu belgelere göre içerik itibariyle sahte düzenlediklerinin iddia ve kabul olunmasına karşın sanık ...’in fon paralarını sanık ...’a verdiklerini, ödenmediğinden sonradan haberdar olduklarını savunmasına, anılan sanığın babası Atay’ın da ithalat işlemleri sırasında fon parasını gümrük işlemlerini takip eden sanığın şirketine peşin olarak ödediklerini, gümrük komisyoncusu olan sanığın ödedikleri parayı kendi uhdesinde tutmak için bu yola gittiğini, gümrük idaresinden tebligat geldiğinde öğrenip faiziyle birlikte tekrar ödemek zorunda kaldıklarını beyan etmelerine, sanık ...’ın da bu savunmaları doğrulayıp ithalatçı firmanın fon parasını kendilerine ödediğini, hataen yatırılmadığını beyan etmesine, beyannamelere ekli tahsilat makbuzlarının sahte düzenlendiğinin ilgili banka cevabi yazılarından anlaşılmasına göre; ithalatı gerçekleştiren sanık ...’in suça ne şekilde katıldığı gerekçeye yansıtılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi ve kabule göre de; 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddeleri hükümleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanığa tayin olunan ceza ertelenmiş olmakla; 5237 sayılı TCK'nun 51/3 maddesinde öngörülen deneme süresi, 765 sayılı TCK'nun 95. maddesinde öngörülen sürelerden daha az ise de; deneme sürelerin iyi halli geçirilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 51/8 maddesi gereğince hükmolunan cezanın “infaz edilmiş sayılacağı”, 765 sayılı TCK'nun 95/2 maddesine göre ise, “esasen vaki olmamış sayılacağı”ndan, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi 765 sayılı TCK'nun 95/2 maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde sonuçları itibariyle lehe olduğu nazara alınmadan 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek karma uygulama yapılması, 2-Gümrük komisyon yardımcısı (gümrük müşavir yardımcısı) olan sanık ...’ın en son düzenlenen Geçici Gümrük Beyannamesi tarihi itibariyle 04.11.1999 gün ve 23866 sayılı resmi gazetede yayımlanıp 04.02.2000 tarihinden geçerli olan ve en son suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun geçici 6.madde 6.fıkra hükmüne göre “Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları,görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fiillerinin niteliğine göre Türk Ceza Kanunu’nun Devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır” hükmü karşısında fiiline uyan 765 sayılı TCK.nun 339/1., 80 (5237 sayılı TCK. nun 204/2., 43), maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3- 5271 Sayılı CMK. nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; vekalet ücreti ile sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi, 4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin gösterilmemesi ve suç tarihinin açık olarak yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılması, 5-Kabul ve uygulamaya göre de; Hükümden sonra 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması'na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.