Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/11516 E. 2011/24261 K. – Sahtecilik

Konu: Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2008/11516
Karar No
2011/24261
Karar Tarihi
Konu
Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : Sanıkların 765 sayılı Yasanın 339/1, 80, 59/2. maddelerine göre 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün tespiti esnasında, sanıkların mahkumiyetine karar verilen 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesinde öngörülen ceza 3 yıldan 10 yıla kadar ağır hapis olup, 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinde ise 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası şeklinde düzenleme yapıldığı, sanık ... yönünden 02.03.2000 tarihli suça konu sahte kaza tespit ve ifade tutanağı ile sanık ... yönünden 13.04.2000 tarihli trafik kazası basit krokisi, araç teslim tesellüm tutanağı ve ifade tutanağının farklı tarihlerde düzenlendiğine dair dosyada delil bulunmadığı cihetle suça konu belgelerin aynı anda düzenlendiğinin kabulü gerektiği buna göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” şart olup suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı dikkate alınmadan 5237 sayılı Yasanın 204/2, 43 ve 62. maddeleri gereğince tayin edilecek cezanın 765 sayılı TCK’nun 339/1, 80 ve 59. maddelerine göre belirlenecek cezadan fazla olacağından bahisle 765 sayılı TCK'nun lehe kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; mahkemece 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması durumunda sanıklara 204/2. maddesi gereğince alt sınırdan 3 yıl hapis cezası verileceğinin açıkca belirtilmesi karşısında; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen yukarıda yazılı hususların 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkrasından "sanıklar ... ve ...’un aynı kanun hükmünü bir suç işleme kararı icrası cümlesinden olmak üzere birden çok ihlal ettikleri kabul edildiğinden sanıklar hakkında tayin olunan cezanın TCK.nun 80. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında artırılarak sanıkların 3’er yıl 6’şar ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve TCK.nun 59. maddesi gereğince sanıkların duruşmadaki tutum ve davranışları mahkememizce lehlerine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden sanıklara verilen ceza takdiren 1/6 oranında indirilerek sanıkların ayrı ayrı 2 şer yıl 11’er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına” ilişkin kısımların tamamı ile “765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesinin 1. cümlesi "ibaresi çıkartılıp yerine “ 5237 sayılı TCK’nun 204/2. maddesi” ibaresi yazılarak ve hükme "5237 sayılı TCK’ nun 62. maddesi gereğince sanıkların duruşmadaki tutum ve davranışları mahkememizce lehlerine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden sanıklara verilen ceza takdiren 1/6 oranında indirilerek sanıkların ayrı ayrı 2’şer yıl 6’şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve sonuç cezanın bu şekilde belirlenmesine sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihlerine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" ifadelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/11516, K. 2011/24261, T. 29.12.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2008-11516-e-2011-24261-k-83ca569076b0