Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/10226 E. 2011/10040 K. – Bilişim Suçu

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilişim suçu HÜKÜM : 765 s.TCK.525/b-2 mad.gereği1 yıl hapis ve 440 YTL adli para cezasına ilişkin. Sanığın, ATM cihazından para çekmek isteyen şikayetçinin yanına yardım etme bahanesiyle yaklaşıp, daha önceden ATM cihazının kartın takıldığı bölümüne yabancı bir cisim konulması nedeniyle şikayetçinin banka kartının tam olarak yerleşmemesi üzerine, kendi kartı ile şikayetçinin kartını iterek yerine yerleştirdiği ve tekrar şifresini yazmasını istediği, şikayetçinin şifresini birkaç kez daha yazdığı ancak ATM ekranının görüntülenememesine ve şikayetçinin banka kartının da iade edilmemesine karşın şikayetçinin yanında durması nedeniyle kartın şifresini öğrenen sanığın, şikayetçiye bankalar caddesinde aynı bankanın başka bir şubesinin bulunduğunu, oraya giderek kartını alabileceğini söyleyerek yanından uzaklaştırmasından sonra ATM cihazından 600 TL nakit para çektiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; sanığın bankanın maddi varlığı olan bankamatik kartını hileli yollarla ele geçirip kullanması nedeniyle fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 504/3 (5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-f) maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri taktir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde bilişim suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK'nın 102/4 maddesinde öngörülen beş yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkümiyet kararının verildiği 20.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.