Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/203 E. 2026/5779 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/203
Karar No
2026/5779
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1258 E., 2025/1662 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/135 E., 2023/159 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı .. İnşaat Day. Tük. Mal. Eml. Nakl. Konf. Gıda Mad. Tur. İth. İhr. Tic. İmal. San. Ltd. Şti. vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 12.08.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının %14 olarak tespiti ve bu oran üzerinden aylık bağlanmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle: yersiz olarak açılan davanın reddine yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettikleri anlaşılmıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile ''Davanın kabulü ile davacının maluliyetinin %14 (yüzde on dört) olduğunun tespitine, Kurumca bu maluliyet oranı üzerinden geçici iş göremezlik süresinin bitiminden (09.09.2016) itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine...'' dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak ; ''Davanın kabulü ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %14 (yüzde on dört) olduğunun tespitine, davacıya davalı Kurum tarafından bu oran üzerinden 01.08.2021 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine,'' karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...İnceleme konusu eldeki davada, 12.08.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı .. Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü .. Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.02.2017 tarih ve 926 karar sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %11,3 olarak belirlendiği, 01.12.2016 tarihinden itibaren gelir bağlandığı, kontrol muayenesi sonucu 10.10.2018 tarih, 06750 karar sayılı kararı ile yine iş göremezlik oranının %11,3 olduğuna ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesindeki yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Dairesinin 26.08.2020/12874 karar numaralı raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %12,3 olarak belirlendiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İkinci Üst Kurulunun 08.07.2021/1070 karar numaralı raporuyla davacının olay tarihinden itibaren E cetveline göre %14 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan madde metninden anlaşılacağı üzere; sigortalının sürekli iş göremezlik geliri; geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi, geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından itibaren başlanması gerekir. Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesinin ilamında, 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarında geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi takip eden aybaşından gelir bağlanmasına karar verilmesi gerekirken ATK 2. Üst Kurul Rapor tarihi olan 08.07.2021 tarihini takip eden ay başı yani 01.08.2021 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca davalı şirketin unvanının ''... '' olmasına rağmen, şirket unvanının karar başlığında farklı yazılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kabulüne ilişkin karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini beyanla karara karşı temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; alınan raporlar arasında çelişki olduğunu yeniden rapor alınması gerektiğini belirterek kararın bozulması isteminde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2026/203, K. 2026/5779, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2026-203-e-2026-5779-k-8c16925a29bd