Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/5045 E. 2025/10579 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1889 E., 2024/2326 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/52 E., 2024/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurumca belirlenen %20,2 oranına itiraz ile sürekli iş göremezlik oranının %48,2 olduğunun tespiti ile Kuruma müracaat tarihinden itibaren gelir bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının her ne kadar geçirmiş olduğu iş kazası sonucu Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun tespit ettiği %48,2 maluliyet oranı üzerinden kendisine gelir bağlanmasını talep etmekte ise de Kurum birimlerince bu maluliyet oranı üzerinden yapılmış bir saptama ve rapor bulunmadığını, söz konusu oran üzerinden gelir bağlanmasının mümkün olmadığını, davacının davasının reddinin gerektiğini belirtilerek yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... .... Cam Met. Pvc Ahşap San. İnş. Nak. Tic. Ltd. Şti. vekili; Kurum belgelerine göre Yüksek Sağlık Kurulu kazazedenin maluliyet oranını %29 olarak tespit ettiğini, davacının işverene karşı açtığı maddi ve manevi tazminat davasında Adli Tıp Kurumu %48,2 olarak tespit etmiş ise de kazazedenin maluliyet oranında %29 üzerinden bir artış olmadığını, bu nedenle Kurumun tespit ettiği %29 üzerindeki maluliyet oranı üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 08.02.2017 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünde kayıp oranının 22.05.2024 tarihinden itibaren %48,2 olduğunun tespitine, davacıya, 22.05.2024 tarihinden itibaren ve %48,2 oran üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı anlaşılmakla, HMK nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının 08.02.2017 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünden kayıp oranının 01.03.2018 tarihinden itibaren %48,2 olduğunun tespitine, davacıya, 02.02.2023 tarihini takip eden ay başından itibaren %48,2 oranı üzerinden sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili; Kaza tarihinden itibaren gelir bağlanması gerektiğini belirterek kararın bu yönü ile bozulması gerektiğini beyan etmiştir. 2.Davalı Kurum vekili; Kurumca belirlenen sürekli iş göremezlik oranına göre gelir bağlandığını ve ödemesinin devam ettiğini, Kurum iş ve işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve kaza tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.