Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19661 E. 2026/9512 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/19661
Karar No
2026/9512
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2282 E., 2025/2184 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/246 E., 2022/332 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davacının, davalı şirketin ...... Yakası Şubesi’nde 07.12.2016-05.06.2020 tarihleri arasında kesintisiz olarak muhasebe elemanı statüsünde işçi olarak çalıştığını, ...'ya işe girişinin 17.12.2016 tarihinde bildirildiğini, aylık prim ve hizmet belgesinde, prime esas kazancının eksik gösterildiğini, işçi hak ve alacaklarının asgari tutarının bankaya yatırıldığını, bakiye tutarın elden teslim edildiğini, elden ödenen kısımların ... primi olarak yansıtılmadığını, son ücretinin 4.355,00 TL net olduğunu, hizmet akdine dayalı geçen çalışmalarına ilişkin gerçek maaşı, hafta tatil ücreti, ulusal bayram tatil ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücretinin prime esas kazançta bildirilmediğini belirterek; 07.12.2016-17.12.2016 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı 10 günlük Kuruma bildirilmeyen fiili çalışmasının tespiti ile 17.12.2016-05.06.2020 tarihleri arasında Kuruma noksan bildirilen prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı şirket vekili; davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, davacının iddia ettiği gibi müvekkili işyerinde 07.12.2016 tarihinde değil 17.12.2016 tarihinde müşteri temsilcisi olarak işe başladığını, iş akdini 05.06.2020 tarihinde haksız ve mesnetsiz olarak kendisinin feshettiğini, asgari ücret üzerinden maaş aldığını, maaşının banka hesabına yatırıldığını, şirkette elden maaş ödemesi gibi bir uygulamanın kesinlikle bulunmadığını, davacının davalı şirketteki çalışmalarının tamamının Kuruma bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Fer’i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde sigorta primine esas kazancın tespiti yönünden talebi reddedilmesine rağmen Kurum fer'i müdahil kabul edilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2023/9245 Esas, 2023/9410 Karar ve 09.10.2023 tarihli ilamı gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti ile prime esas kazanç tespitine ilişkindir. Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması 6100 sayılı HMK'nın 114/1-h maddesinde de belirtildiği üzere dava şartlarından olduğu gibi temyiz yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile Mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir. Somut olayda, fer'i müdahil vekilinin, İlk Derece Mahkemesince verilen 27.12.2022 tarihli kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığı, bu nedenle temyiz yoluna başvurusunda hukuki yararı da bulunmadığı anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/19661, K. 2026/9512, T. 17.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-19661-e-2026-9512-k-fed8bf54829a