Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/18664 E. 2026/5965 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/18664
Karar No
2026/5965
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2373 E., 2025/1795 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 42. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/51 E., 2025/282 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının 1992-29.12.2015 döneminde çalıştığının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı işveren vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacı tarafın hiç bir şekilde apartmanda kapıcı olarak çalışmadığını, 01.01.2010 tarihinden itibaren bodrum katında kiracı olarak oturduğunu, kira kontratı örneğinin de ekte sunulduğunu, apartmanın temizliğinin apartmanda ikamet etmeyen, bir seyahat firmasında da çalışmakta olan davacının kızı, .. tarafından 300 TL ücret karşılığında yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının işyerinde devamlı hizmet akdiyle çalışmış olduğunun resmi, yazılı, sağlıklı delillerle ispatı gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 01.01.1992-15.12.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Fer'i müdahil Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddesidir. 506 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır. İnceleme konusu dosyada; davacının 1992 yılından dava tarihi olan 29.12.2015 tarihine kadar davalı apartmanda apartman görevlisi olarak çalıştığının tespitine talep ettiği, 14.05.2014 tarihli kurum raporuyla davacının 12.05.2014-11.05.2015 döneminde tam süreli çalıştığı tespit edildiğinden bu dönemde ayda 30 gün üzerinden bildirim yapıldığı, zabıta araştırmasıyla binanın 3 adet konut, 3 adet iş yerinden oluştuğu, her dairede ayrı doğalgaz olduğu ve binaya ait yeşil alan veya bahçesinin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca 09.01.1994 tarihli kararda kapıcı dairesinin kiraya verilmesi konusunda yöneticinin yetkili kılındığı, 16.01.2011 tarihli kararda davacıya kiraya verilen dairenin biriken kira alacaklarının tahsili için avukat tutulmasına karar verildiği, 21.02.2017 tarihli kararda kiracı olarak oturan davacının tahliye edilmesine karar verildiği görülmektedir. Somut davada davacının 01.01.1992-15.12.2015 döneminde çalıştığına karar verilmiş ise de hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece talep edilen dönemde davacının ikamet ve abonelik kayıtları celp edilmeli, davacıya apartmanda yaptığı işler ve ne kadar sürede yerine getirildiği sorulmalı, apartmanda ikamet eden kişiler tanık olarak dinlenilerek davacının çalışmasının nasıl olduğu ve hangi işleri yaptığı ne kadar sürede yapıldığı husunda beyanları alınmalı, haftalık kaç saat çalıştığı tespit edilerek, 7,5 saat bir gün kabul edilmek suretiyle kaç gün çalıştığı bulunmalı buna göre karar verilmelidir.

O halde İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/18664, K. 2026/5965, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-18664-e-2026-5965-k-e7489e115e6a