Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/16750 E. 2026/4855 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/16750
Karar No
2026/4855
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/98 E., 2025/62 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi .. tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı iş yerinde; 01.02.1996 - 01.10.1996, 01.02.1997 - 01.10.1997, 01.02.1998 - 01.10.1998, 01.02.1999 - 01.10.1999, 01.02.2000 - 01.10.2000, 01.02.2002 - 01.10.2002, 01.02.2003 - 01.10.2003 tarihleri arası kesintisiz olarak kat görevlisi olarak çalıştığını, fiili olarak sigorta girişinin 01.02.1998 tarihinde yapılmış olduğunu, çalıştığı dönemlerde sürekli sigorta giriş çıkışı yapıldığını, fiili olarak 1920 gün çalışmış olmasına rağmen 520 gün bildirildiğini, fiilen 01.02.1996 tarihinde işe başladığını, son maaşının 210.000.00 TL olduğunu beyanla hizmet tespitini ve prime esas ücretin tespitini istemiştir.

II. CEVAP 1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalıştığını iddia ettiği tarihlerin davalı iş yerinin iştigal konusu ve ticari faaliyeti ile bağdaşmadığını, davacının çalışmasının ... kayıtlarında belli olduğunu, kayıtların dışında çalışmasının bulunmadığını, ücretinin asgari ücret olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre yönünden itirazlarının olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacı adına, davalı işyerinden ilk defa 05.07.1998 tarihli işe giriş bildirgesi verilerek bu tarihten itibaren hizmet bildirimi yapıldığı anlaşılmakla; çalışmanın son bulduğu tarihten sonra 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığından, 05.07.1998 tarihi öncesi talepler yönünden hak düşürücü süreden ret verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olduğu gerekçesine dayalı olarak karar bozulmuştur. Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, hak düşürücü süreden davanın tamamen reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/16750, K. 2026/4855, T. 15.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-16750-e-2026-4855-k-cf097b37a27a