Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/14955 E. 2026/4123 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1936 E., 2025/1726 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/418 E., 2024/232 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından işyeri çalışanlarının 2011/01- 2013/09 dönem kazançların eksik bildirilmesi nedeniyle ek prim tahakkuk ettirildiğini, tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammının zamanaşımına uğradığını, dava konusu prim borcuna dayanak gösterilen, noksanlık ve mevzuata aykırılık olarak yapılan tespitler, 4857 sayılı İş Kanunu ve iş teftiş tüzüğü ile bağdaşmayacak şekilde usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu prim borcuna ilişkin fazla çalışma yönündeki tespitlerin hatalı olduğunu, yapılan prim ödemelerinin göz önüne alınmadığını bu nedenlerle kurum işleminin iptalini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili;davacı işyeri hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Ankara Grup Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu 24.02.2015 tarihli ve 7154 PRG-2 sayılı Rapor düzenlendiğini, raporda; “2011 Ocak - 2013 Eylül ayları arasındaki 32 aylık dönemde ücreti ödenmeyen aylık ortalama fazla çalışma süreleri 855 güvenlik personeli için ayda ortalama 27 saat, 1440 gişe personeli için ayda ortalama 23 saat, 353 işlem yetkilisi için ayda ortalama 18 saat, 515 operasyon yetkilisi için ayda ortalama 8 saat, 1440 bireysel pazarlama personeli için ayda ortalama 39 saat, 911 ticari pazarlama personeli için ayda ortalama 17 saat, 1053 işletme bankacılığı pazarlama personeli için ayda ortalama 39 saat, 234 yüksek gelir segmenti personeli için ayda ortalama 6 saat olarak fazla çalışma yaptığı, tespit edildiği” bu tespite istinaden davacı işyerinden belirtilen dönem için prim ve gecikme cezası tahsil edildiği bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; davalı Kurumun 17.10.2022 tarih, E-11810767-202.01.01-54151872, 18.11.2022 E-11810767-202.01.01-56260037 sayılı 2022/17 Karar numaralı işleminin iptaline, davalı Kuruma 08.11.2022 tarih ve 30.11.2022 tarihlerinde ödenen 307.857,57 TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b.Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. 5510 sayılı Kanun'un 89/3. maddesi “Yanlış veya yersiz alınmış olduğu tespit edilen primler, alındıkları tarihten on yıl geçmemiş ise, hisseleri oranında işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara veya genel sağlık sigortalılarına veya hak sahiplerine kanunî faizi ile birlikte geri verilir. Kanunî faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır. Ancak Borçlar Kanunu'nun 65. maddesi hükmü saklıdır.” hükmüne amir olup, Mahkemece, alacağın Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından, iadenin yapılacağı ayın başına kadar geçen süre için faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1.Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 3. Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin silinerek yerine " 2-Davalı kuruma 08.11.2022 tarih ve 30.11.2022 tarihlerinde ödenen 307.857,57 TL 'nin 5510 sayılı Kanun'un 89/3. maddesi uyarınca ödeme tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2022 tarihinden iadenin yapılacağı ay başına kadar geçen süre için işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya iadesine,” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.