Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/13663 E. 2026/4002 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1218 E., 2025/1234 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/220 E., 2024/308 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 01.10.2019 tarihinde güvenlik önlemleri alınmadığı için makinede iş kazası geçirdiği, davacıya iş güvenliği eğitimleri verildiği, ne var ki makinelerde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin alınmadığı, kaza sonrası bu önlemlerin' alınmaya başlandığı, davacının sağ el parmaklarından hasar aldığı, davalının iş güvenliği yükümlülüklerine aykırı davrandığı, gerekli önlemleri almadığı, bu nedenlerle tazminat talebi hususları belirtilmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının görevli olduğu bantta çalışırken iş kazası geçirdiği, davacının emir vc talimat olmadığı halde koruyucu kullanmadan vc makinanın çalışmasını engellemek için önlem almadan makinaya elini sokarak malzemeyi alırken dikkatsiz davrandığı, olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, olayda işverenin kusuru olmadığı, davacının ... aldığı, olayın davacının kendi kusuru ile meydana geldiği, gerekli tüm önlemleri aldığı, davalının olayda kusuru olmadığı davanın reddi talebi hususları belirtilmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle;"..Davanın kısmen kabulü ile 1-594.297,08 TL maddi tazminatın 01.10.2019 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2-Olayın oluş ve şekli tarafların kusur oranları, davacının olaydan duyduğu elem ve üzüntü ile sosyal ve ekonomik durumlarıyla hak ve nesafet kuralları da dikkate alınarak 50.000,00 TL manevi tazminatın 01.10.2019 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,.." karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..1-İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,.." karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafça maluliyet oranı tespiti için İdare Mahkemesinde dava açıldığı beyan edilmiş ise de bu konuda dosyaya herhangi bir bildirim yapılmamış, ilgili dava dosyaya içerisine celbedilmemiş ve bekletici mesele yapılmadığını, hesaplamaya esas alınan kusur oranları hatalı olup tarafımızca kusur raporlarına yapılan itirazlar İlk Derece Mahkemesi tarafından değerlendirme dahiline alınmamış olup tekrardan inceleme yapılması gerektiğini, davaya konu olay göz önüne alındığında ise söz konusu kazanın, davalı şirketin iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin tüm tedbirleri alıp yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen davacının kendi dikkatsiz ve özensiz davranışlarından doğan asli kusuru ile meydana geldiği, davacının maddi zararı hesaplanırken ücret hatalı olarak ve çok fahiş belirlenmiş akabinde hatalı bir şekilde tazminat hesaplanması yoluna gidildiğini, bilinen dönem zararı hatalı hesaplandığını, kalıcı iş göremezlik dönemi hatalı hesaplandığını, bilirkişi raporu bu haliyle de eksik ve hatalı olması ve hükme esas alınamayacak nitelikte olması gerekçesi ile her ne kadar tarafımızca itiraz edilmiş ise de İlk Derece Mahkemesi tarafından itirazımız dikkate alınmamış olup dosya yeni bir bilirkişiye ya da ek rapor alınması için bilirkişiye tevdii edilmemiş, itirazlarımız incelenmediğini, tarafımızca ATK raporlarına itiraz edildiği ve son olarak dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmesi talep edilmiş ise de işbu talebimiz İlk Derece Mahkemesi tarafından herhangi bir gerekçe belirtilmeden reddedildiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 2. Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, 3. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.