Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/13447 E. 2026/4008 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/13447
- Karar No
- 2026/4008
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/421 E., 2025/1250 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/31 E., 2024/222 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; murisleri ...'ın davalı bünyesinde sigortalı olarak çalışırken iş için .. Prof. Dr. .. .. ... ve Araştırma Hastanesine giderken .. plakalı araçla 07.02.2020 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde vefat ettiğini, kaza sonucu .. Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/646 sayılı soruşturma dosyasından soruşturma başlatıldığını, kazanın davalının kusuru nedeniyle meydana geldiğini, müteveffanın Ortopedi Teknisyeni olarak 5.500,00 TL - 7.500,00 TL aylık gelir ile çalıştığını belirterek 1.000,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 100,00 TL cenaze gideri ile toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın ağır kusurlu olduğunu, kendilerinin kusurlu olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, müteveffanın kaza tarihi itibariyle net maaşının 2.943,00 TL olduğunu belirtilerek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davanın reddine,.." karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacıların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,.." karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müteveffanın görev tanımı dışında, işin görülmesi esnasında işveren tarafından bir başka işçiye/kimseye yaptırılması gereken bir hizmet olan şoförlüğün sabahın çok erken saatinde (06.22) müteveffaya/davacıya yaptırılmış olması, müteveffanın görevi olmayan şoförlüğü yapmaya ilişkin yazılı bir muvafakatinin olmayışı işverene ağır kusur atfetmek için yeterli iken raporda bu hususların teferruatlı şekilde irdelenmediğini, işe başlamadan önce temel iş başı eğitimi verilmemesi, mesai çizelgelerinin bulunmaması, şoför statüsünde çalışması için gerekli iş yeri eğitimlerinin yapılmaması, ameliyatların uzun sürebileceği dikkate alındığında davacılar murisinin/işçinin yeterince dinlenme yaptırılmaksızın sabahın erken saatlerinde il dışına iş için gönderilmesi karşısında işveren tarafından gerekli tedbirleri alınmaması ve de gerekli dinlenme süresinin gözetilmemesi, kaza tespit tutanağında açıkça bahsedildiği üzere kazanın meydana geldiği 07.02.2020 tarihinde havanın yağışlı olması ve yolun yeteri kadar güvenli ulaşıma elverişli olmadığı nazara alındığında işveren tarafından gerekli tedbirlerin alınmayışı ve risklerin azaltılması yükümlülüğünün yerine getirilmemesi, işveren tarafından işin gördürülmesi için temin edilen aracın kış şartlarına yeteri kadar uygun olmaması hususları iş kazasının meydana gelmesinde işveren için asli kusur sayılması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince hatalı ve eksik yargılama neticesinde davalı işverenin kusursuz sayılmasının yanılgılı hüküm tesisine sebep olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1.Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerine yükletilmesine, 2.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.