Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/9519 E. 2024/10773 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/464 E., 2024/1047 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/133 E., 2022/415 K. Taraflar arasındaki iş kazası olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının 24.06.2016 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı şirket vekili; davacının 17.06.2016 tarihinde iş yerinden çıkartıldığı, 20.06.2016 tarihinde işyerine girmesinin yasaklandığı ve bundan sonra yapacağı işlerin bedelinin ödenmeyeceğinin kendisine bildirilmesine rağmen 4 gün sonra sabah erken bir saatte işyeri olan okula geldiği ve iş kazası mizanseni yaratarak, davaya konu süreci başlattığını, olayın duyulmasının ardından kendisiyle görüşmeye giden saha yöneticisinden açıkça para isteyerek, uzlaşma yolunu açık tutmak için hastaneye ambulansla gelmediğini, hastane giriş kaydını evde düştüm şeklinde açtırdığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili; davacının kaza tarihi olan 24.06.2016 tarihinde sigortalılığı bulunmadığını, işveren tarafından bildirilen iş kazası bildirimi yapılmadığı gibi kazanın davacının iş yerinde bulunduğu sırada gerçekleştiğine dair somut delil sunulmadığını, denetmen raporu ile davacının davalı işyerinde 14.06.2016-20.06.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili, ceza yargılaması sırasında davalı şirket yetkilisinin davacının işyerinde çalıştığını kabul ettiğini, ceza yargılamasının olayın iş kazası olduğunu ortaya koyduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle davacının yaralandığını davacının işveren davalı tarafından eğitime tabi tutulduğunu, davacının evde düştüm diye ifade vermeye zorlandığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B.Temyiz Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 24.06.2016 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.