Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/813 E. 2024/8956 K. – Menfi Tespit

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1673 E., 2023/1946 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/345 E., 2021/78 K. Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının spor faaliyetlerini yürüten bir işveren olduğu, müvekkili kulübün bugüne kadar tüm faaliyetlerini mevzuata uygun olarak yürüttüğünü ve tüm teşviklerden faydalandığını, müvekkili işverenin 5510 sayılı Kanun'a göre 64.633,59 TL, 6111 sayılı Kanun'a göre 25.467,35 TL ve 7103 sayılı Kanun'a göre 10.150,45 TL prim teşviki kazandığını, davalı Kurum tarafından kulübün eski futbolcularından ...'ya ilişkin çıkartılan borcun usul ve yasaya aykırı olduğunu ayrıca zamanaşımına uğradığını belirterek, SGK Konya İl Müdürlüğü Prim Belgeleri İtiraz Komisyonunun 16.09.2020 tarih, 43 sayılı kararı ve ilgili sair işlemlerin iptali ile davacının davalı Kurum'a 21.08.2002-21.08.2004 tarihleri arasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davasını kabul etmediklerini, müvekkil Kurum tarafından yapılan tüm işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu tahakkuk ettirilen primlerin ... yönünden 21.08.2002 - 21.08.2004 tarihleri arasına ilişkin olduğu, bu dönem yönünden prim borcunun 6183 sayıılı Kanun'un 102 nci maddesine göre zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava dışı ...'nın 21.08.2002 - 21.08.2004 dönemi çalışmasına ilişkin Kuruma borçlu olmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; TFF tarafından tanzim edilen 24.08.2020 tarih 2020/27-11081 sayılı yazıda, ...'nın 21.08.2002-21.04.2004 tarihleri arasında profesyonel futbolcu olarak çalıştığı, ancak bu kişilerin sigortalı olarak Kuruma bildirilmediğinin tespit edildiği, 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin 2 nci fıkrası hükmü karşısında davacının davasının haksız ve hukuka aykırı olduğu, Kurum işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemece müvekkili Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle, verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık değerlendirildiğinde; 01.10.2008 tarihinden önceki dönemlere ait hizmet sürelerine ilişkin prim alacakları yönünden zamanaşımı süresi ve başlangıcının, primlerin ait oldukları (muaccel oldukları) dönemde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, 21.08.2002-21.08.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prim alacaklarının 5 ve 10 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde, Kurum alacağının zamanaşımına uğradığı, Mahkemece davalı Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonuç olarak yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; Kurum işleminin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 80 inci, 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi, Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesi, 6183 sayılı Kanun’un 102 nci maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.