Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7877 E. 2024/11321 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3146 E., 2024/502 K. KARAR : Kısmen kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/156 E., 2023/304 K. Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ’ya ait kuaför salonlarında 07.08.2007- 21.03.2008 ve 22.03.2008-01.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, 01.04.2009 tarihinde işyerinden ayrıldığını, ancak çalıştığı dönemlerde sigorta primlerinin eksik gösterildiğini, davacının işyerinde çalıştığı sürede kalfalık belgesine sahip olduğunu, işyerinden ayrılır ayrılmaz da Ustalık ve Ustalık Öğreticilik Belgesini aldığını, bu nedenle müvekkilinin gerçek net maaşı olan 1.800,00 TL üzerinden sigorta bildiriminin yapılmasını, davacının prime esas kazancının tespitini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerlerinde 07.08.2007-21.03.2008 ve 22.03.2008-01.04.2009 tarihleri arasındaki ücretin net 1.400 TL ve brüt 2.276,34 TL olduğunun tespitine ve Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili; dava konusu yıllara ilişkin net ücretinin 1.800 TL olduğunun ispat edildiğini, davanın kabulü gerektiğini belirterek, Davalı Kurum vekili; davanın kısmen kabulüne gerekçe olarak Anadolu 14. İş Mahkemesinde görülen davada verilen 1400 TL ücrete bağlı işçilik alacakları davası gerekçe gösterilmiş ise de o davada Kurumun taraf olmadığından bağlayıcılığı olmadığını, işçilik alacaklarındaki dava da ücretlerin ispatı ile SPEK davasındaki ücret ispatının farklı usullere bağlı olduğunu, bu nedenlerle davanın kısmen kabule dair verilen kararın hatalı olup davanın tümden reddi gerektiğini belirterek, Davalı ... vekili; davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece, davacının asgari ücretin üzerinde çalıştığına karar verilmiş ise de, yukarıdaki yasal düzenlemeler doğrultusunda davacı tarafından yazılı delil ibraz edilemediğinden, kesinleşen işçilik alacakları dosyasında kabul edilen ücret alacağının ödendiğinin belirgin olmasına göre Yargıtay ilamı doğrultusunda Mahkemece yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 355 inci maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kısmen kabulüne (davacının 01.03.2009-31.03.2009 tarihleri arasında aylık 2.800,00 TL net, 4.001,85 TL brüt ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine) karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla; davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesinin 07.06.2023 tarihli, 2023/156 Esas-2023/304 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının, davalıya ait iş yerlerinde 01.03.2009-31.03.2009 tarihleri arasında aylık 2.800,00 TL net, 4.001,85 TL brüt ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri, 2- 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci maddesinin birinci fıkrası hükümleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.