Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7809 E. 2024/12479 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/7809
Karar No
2024/12479
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2431 E., 2024/595 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/199 E., 2023/198 K. Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işverenler tarafından yapılan Kırklareli Organize Sanayi Bölgesinde bulunan ... Gıda Fabrikası inşaatında inşaat kalıp ustası olarak çalışırken 06.11.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını ve SGK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik derecesinin %5,3 olarak belirlendiğini, kaza ile ilgili olarak davalı işverenler aleyhine İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesinin 2016/458 Esas sayılı dosyası ile görülen davada düzenlenen 03.11.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu Raporu ile müvekkilinin sürekli iş göremezlik derecesinin E cetveline göre %26,2 olarak belirlendiğini, tespit edilen sürekli iş göremezlik derecesinin aleyhe olan hususlarını kabul etmediklerini ve sakatlığının nüksetmesi sebebiyle oluşabilecek maluliyet artışlarına ilişkin talep ve dava haklarını saklı tuttuklarını, müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti amacıyla bu davayı açma zorunluluğu doğduğunu belirterek, davacının 06.11.2014 tarihinde davalı işverenlere ait iş yerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı ... İnşaat Taah. San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunduklarını, davacı tarafın taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının maluliyetine ve maluliyet oranına itiraz ettiklerini, meydana gelen olayda davalı Şirketin herhangi bir kusuru, ihmali ve sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ... Gıda Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket ile diğer davalı şirket ... İnşaat arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, müvekkil Şirketin dava konusu iş kazası nedeni ile sorumluluğundan söz edebilmenin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. 3.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile 1-Davacının 06.11.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin E cetveline göre % 26.2 olarak tesbitine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar Davacı vekili İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davalı ... İnşaat Taah. San. Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; meydana gelen kaza ile müvekkili Şirket arasında herhangi bir nedensellik bağı bulunmadığını, müvekkil Şirketin sonuca doğrudan etkili bir eyleminin olmadığının açıkça ortada olduğunu, %26,2 olarak belirlenen iş göremezlik derecesinin davacının meslek grubunun "inşaat kalıp ustası" olduğu varsayımına dayalı olarak mütalaa edilmiş ise de bu varsayımın hatalı olduğunu, davacının müvekkili Şirket nezdinde kalıp işlerinde düz işçi olarak çalıştığını, bu husususun SGK kayıtlarıyla ve personel dosyasındaki belgelerle de sabit olduğunu, meydana gelen üzücü olayda müvekkili Şirketin herhangi bir kusuru, ihmali ve sorumluluğunun da bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 2.Davalı ... Gıda Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduklarını, davalı şirket ile ... İnşaat Taah. San. Tic. A.Ş. arasında alt - asıl işveren ilişkisi bulunmadığını, davalı Şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, Mahkeme tarafından delillerin eksik değerlendirildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 3.Davalı Kurum vekili vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kuruma başvuru koşulunun araştırılmadığını, yetki, görev, derdestlik gibi ilk itirazların dikkate alınması gerektiğini, bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, müvekkili Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda, davalı Kurumun 17.03.2016 tarihli Denetim Raporu ile davacının 06.11.2014 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğu, alt işveren davalı ... İnşaat Taah. San. Tic. A.Ş. ile davalı ... Gıda Turizm San. ve Tic. A.Ş.'nin sorumlu olduklarının belirtildiği, İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulu kararında ...'nin meslekte kazanma gücü kaybı oranının E cetveline göre % 5,3 olduğu, yardıma muhtaç olmadığı, kontrol muayenesinin gerekmediğinin bildirildiği; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 17.01.2018 ve 12.11.2018 tarihli raporlarında, sigortalının 06.11.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı sürekli işgöremezlik oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde % 5,3 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine oy birliği ile karar verildiği; dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 06.10.2022 tarihli, ... hakkında düzenlenen Raporunun sonuç kısmında davacının E cetveline göre % 26.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davacının sürekli iş göremezlik oranının yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edildiği, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf taleplerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Davalı Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesince gerekli bütün araştırmalar yapılmadan yalnızca İstanbul Anadolu 10. İş Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, ayrıca hukuka aykırı olarak müvekkili Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedildiğini ileri sürmüş ve kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı işçinin sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95. maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/7809, K. 2024/12479, T. 05.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-7809-e-2024-12479-k-329db0bcf25e