Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/682 E. 2024/3022 K.

Konu: Hizmet Ve Sigorta Primine Esas Kazancın Tespiti

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/682
Karar No
2024/3022
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Ve Sigorta Primine Esas Kazancın Tespiti

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2774 E., 2023/2613 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/270 E., 2023/373 K. Taraflar arasındaki hizmet ve sigorta primine esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının aşçıbaşı olup davalı ... Tur. İnş. Gıd. İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti yanında 01.05.2009 tarihli hizmet sözleşmesi ile işverene bağlı tüm il ve ilçelerdeki mutfak, yiyecek, depo ve mutfak personeli genel sorumlusu, görevi ile 01.05.2009 tarihinde fiilen çalışmaya başladığını,26.10.2011 tarihinde ortakları aynı gerçek kişiler olan ... Tur. Rek. İnş. Gıd. İml. San ve Tic. Ltd. Şti.’nde aynı görev ile işten çıkarıldığı 16.01.2912 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, çalışma döneminin 01.05.2009-20.06.2009 tarihlerinin kuruma bildirilmediğini, bahsi geçen sözleşmede davacının başlangıç olarak maaşının 2.500 TL olarak kararlaştırıldığını, bu ücretin çalışma süresi boyunca arttığını 2010 yılında 3.300-TL, 2011 yılında 4.000 TL olduğunu, davacı ile davalılar arasındaki iş ilişkisinin sona ermesi sonrası fazla mesai UBGT ve ücret alacağının tahsili için Ankara 5. İş Mahkemesinin 2012/61 Esas sayısı ile açtığı alacak davasının 2015/506 karar sayılı dosyası ile 10.03.2015 tarihinde kısmen kabul edildiğini, bu dosyanın davalılar tarafından temyiz edildiği dosyanın Yargıtay da olduğunu ileri sürerek, davacının eksik hizmetinin (01.05.2009-20.06.2009 tarihleri arasındaki günler) tespitine, davalılar yanında çalışma döneminin tamamını kapsayacak şekilde prime esas gerçek kazancının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı şirketler vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia edildiği şekilde 01.05.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başlamadığını, her ne kadar davacının Ankara 5. İş Mahkemesinde işçilik alacaklarına ilişkin davada davacının çalışma başlangıcının 01.05.2009 olarak tespit edilmiş olsa da iş bu tespitin hatalı olduğunu, anılan kararın taraflarınca temyiz edildiğini, şirketler tarafından davacının çalışmasının günü gününe Kuruma bildirildiğini ileri sürerek, Ankara 5. İş Mahkemesinin 2012/61 E. 2015/506 K sayılı dosyasının kesinleşmesinin bu dosya açısından bekletici mesele yapılmasına talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince özetle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davalı şirketler vekili istinaf başvurusunda; davalı şirketler arasında hukuki ve fiili bir bağ olmadığını, davacının müvekkil.... Rek. Gıd. San. Ltd. Şti.'de çalışmadığını, davacının çalıştığı... Kültür Cafesini işletmediğini, işletme markasının hak sahibi olup, dosyaya sundukları franchise sözleşmesinin bu duruma ispatladığını, davacı tanıklarının davacının işe başladığı tarihi net olarak beyan etmediklerini, müvekkil...San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine tek bir delil dahi olmadığını ileri sürmüş ve müvekkilleri yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda; eylemli ve gerçek çalışmanın saptanması gerektiğini, işyeri resmi kayıtlarına dayanılarak, ücret iddiasının yazılı delille ispatlanması gerektiğini, davanın açılmasına Kurum sebebiyet vermediğinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını davanın ileri sürmüş ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3.Davacı vekili istinaf başvurusunda; sigorta primine esas kazanç yönünden davacının asgari ücretin çok üzerinde ücret aldığının ispatlandığını ileri sürmüş ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. 2..Davalı şirketler vekili hükmün bozulmasını talep etmiştir. 3.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet tespitit ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 3. Değerlendirme Eldeki dava dosyası incelendiğinde mahkemece hazırlanan hükmün, hüküm fıkrası ile hükme dayanak gerekçesinin birbiriyle çeliştiği gibi, hüküm fıkrasının da kendi içinde bir takım çelişkiler barındırdığı ve bu surette kurulan hükmün infazının da mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının hizmet tespitine yönelik talebinin 01.05.2009-20.06.2009 tarihlerini kapsamasına karşın, mahkemece hazırlanan hükmün gerekçesinde davacının 01.05.2019–20.06.2019 tarihleri arasında çalıştığının belirtildiği, hüküm fıkrasında ise gerekçeyle çelişecek ve davacının talep sonunu da aşacak şekilde 01.05.2009–20.06.2010 tarihleri arasındaki çalışmanın kabulüne karar verildiği görülmektedir. Bunun yanında Mahkemece kabule konu tarihler arasında davacının hangi zaman aralığındaki 40 gün süreyle çalışmasının tespit edildiğinin açıklanmaması da isabetsizdir. Belirtilen sebepler çerçevesinde, mahkemece infazı elverişli olmayan yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/682, K. 2024/3022, T. 21.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-682-e-2024-3022-k-9206ec8169ff