Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/15289 E. 2025/9937 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/1086 E., 2021/809 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi SAYISI : 2013/416 E., 2017/626 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 14.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı işverenliğin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesinde İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünde belirtilen sayılan tüm araç ve gereçleri sağladığını ve gereken tüm önlemlerin alındığını, işyeri disiplini ve güvenlik önlemlerini devamlı denetlendiğini, davacının işyeri disiplinine uymaması nedeniyle kusurlu olduğunu, davalı işverenliğin davacıya gözlük, baret, eldiven, ayakkabı ve diğer koruyucu malzemeyi verdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı işçinin 14.09.2012 tarihinde davalı işyerinde kalıp içerisine dökülen erimiş metal alüminyum malzemenin akışkanlığını sağlamak için elindeki demir çubuk ile müdahele ettiği sırada erimiş metal alüminyumun patlayarak sıçraması sonucu gözünden, yüzünden ve vücudunun çeşitli kısımlarından yararlandığı, SGK tarafından bu kazanın iş kazası olduğu tespitinin yapıldığı, Kurum tarafından davacı işçinin maluliyet oranın %62 olarak belirlendiği, davalı tarafça maluliyet oranının yeniden tespit edilmesi için Bakırköy 19.İş Mahkemesine 2015/57 Esas sayılı dosya ile dava açıldığı, Bakırköy 19. İş Mahkemesince yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulundan rapor alındığı ve 02/09/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu raporunda da maluliyet oranının %62 olduğunun belirtilmesi üzerine Bakırköy 19.İş Mahkemesinin 28.12.2015 tarih, 2015//57 Esas, 2015/630 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği ve işbu kararın Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 03.05.2/16 tarih, 2016/4085 Esas, 2016/7375 Karar sayılı ilamı ile onanması üzerine kaza nedeniyle davacı işçinin %62 oranında meslekte kazanma gücü kaybettiğinin kesinleştiği, Mahkemece kusur durumunun tespiti için alanında uzman bilirkişiden rapor alındığı 26.01.2015 tarihi gerekçeli ve denetime elverişli kusur raporuna itibar edilerek kazanın oluşumunda davalı işverenin %90 oranında, davacı işçinin ise %10 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği, özetlenen safahata ve açıklanan gerekçelere göre işçi lehine yorum ilkesi de dikkate alınarak davacı işçinin yaptığı işin niteliği itibariyle davalı işyerinde metal- dökümcü olarak çalıştığının kabulü ile 09.10.2017 tarihli ek hesap raporunda 3.seçenek (c)3.seçenek) olarak belirtilen hesaplamaların dosyadaki belgelere usul ve yasaya uygun olduğu, kaza tarihi, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı hususları birlikte değerlendirilerek 75.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği gerekçesiyle; Davanın kabulü ile -238.462,55 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 14.09.2012 tarihinden ibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, -75.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.09.2012 tarihinden ibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına, hükme dayanak alınan bilirkişi raporuna göre, İlk Derece Mahkemesinin, taraf vekillerinin tüm istinaf sebeplerini karşılar mahiyetteki karar ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla gerekçesiyle; istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Müvekkiline %10 oranında kusur yüklenmesinin hatalı olduğunu, b.Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve işverenin imzasını içeren 06.04.2011 tarihli yazıdan da görüleceği üzere müvekkilinin kaza tarihi itibariyle aylık net 1.500 TL ücret ile çalıştığını, müvekkilinin bu belgeye istinaden kredi kullandığını, kaza tarihine kadar düzenli olarak ödemelerini yaptığını, c.TRH-2010 bakiye ömür tablosunun maddi zarar hesabına esas alınması gerektiğini, d.Bakiye ömrün kaza tarihi itibariyle değil fiili durumu yansıtan rapor tarihi itibariyle hesaplanması gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.