Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/8861 E. 2023/10310 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/8861
Karar No
2023/10310
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/735 E., 2023/945 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/439 E., 2022/15 K. Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir. Kararın davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya ait iş yerinde çalışan Kurum sigortalısı ...'ya, 18.09.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve tedavi masrafı yapıldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek bağlanan gelir ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin, iş sağlığı ve iş güvenliği için gerekli tüm tedbirleri aldığını, sigortalıya gerekli eğitimlerin ve koruyucu ekipmanların verildiğini, sigortalının dikkatsizliği ve özensizliği sebebiyle kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunu, davalı şirkete kusur yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalı vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın oluşumunda davalının %100 oranında kusurlu olduğunu, Kurum sigortalısına kusur izafe edilemeyeceğini ileri sürmüştür. 2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın tamamen sigortalının kendi kusuru ile meydana geldiğini, işverene kusur yüklenemeyeceğini, Kurumun talep ettiği alacakların tümünden sorumlu olmadıklarını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalı vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/8861, K. 2023/10310, T. 26.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2023-8861-e-2023-10310-k-2be5a886a434