Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/8816 E. 2024/12214 K. – İş Kazasından

Konu: İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/8816
Karar No
2024/12214
Karar Tarihi
Konu
İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2580 E., 2021/781 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2014/11 E., 2019/174 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar ... Doğrama İmalat Mak. İnş. ve Yapı Malz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... ortak vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar ... Doğrama İmalat Mak. İnş. ve Yapı Malz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... ortak vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın davalıların kusurlarından ileri geldiğinden bahisle 99.089,94 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalılar ... Doğrama İmalat Mak. İnş. ve Yapı Malz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... ortak vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası nedeniyle davacının %13,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın oluşumunda davacının %30, davalı şirketin %65, davalı şirketin yetkilileri ... ve ...'ın %2’şer, işverenin 3. kişi konumundaki diğer işçisi davalı ...'in %1 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 7.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesi karına karşı süresi içinde davalılar ... Doğrama İmalat Mak. İnş. ve Yapı Malz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... ortak vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının Kurum ödemelerinin hesaplanan maddi zarar tutarının tenzil edilmemesi noktasından kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, tüm davalılar yönünden davacı lehine 84,798,07TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kusura ilişkin kabulün yerinde olmadığını, ayrıca yapılan hesaplamalarda müvekkilinin gelirinin olduğundan düşük esas alındığını, olay sonucu uzuv kaybı meydana gelmiş olmasına rağmen maluliyet oranının düşük belirlendiğini ve bu yönüyle de tazminatın eksik hesaplandığını, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının fazla olduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin belirlemenin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalılar ... Doğrama İmalat Mak. İnş. ve Yapı Malz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... ortak vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkillerinin işveren sıfatı bulunmadığı için İş Mahkemelerinin görevli olmadığını, müvekkilleri yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, olayın iş kazası olarak nitelendirilmesinin yerinde olmadığını, ceza yargılaması sırasında alınan 28.11.2012 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerle, eldeki dosyada alınan bilirkişi raporundaki tespitler arasında ciddi oransal farklar olmasına rağmen kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden eksik incelemeyle karar verildiğini, hükme esas alınan kusur raporunun ceza yargılamasında esas alınan raporla örtüşmediğini, ayrıca hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fazla olduğunu, rücuya tabi kısmın da hatalı tenzil edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Temyiz eden taraf vekillerinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme, davacı vekilinin davacının maddi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 99.089,94 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi'nce davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 7.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davacı vekilince bu karara karşı istinaf yoluna başvurulmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli kararı ile istinaf yoluna başvuran davalıların istinaf istemlerinin kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, tüm davalılar yönünden davacı lehine 84,798,07TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 78.360,00 TL olduğu gözetildiğinde, maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddedilen kısımlarına göre bu istemler hakkında kurulan hükümlerin davacı taraf yönünden, manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme göre manevi tazminat isteminin kabul edilen kısmına göre bu istem hakkında kurulan hükmün davalı taraf yönünden, kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyiz eden taraf vekillerinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir. 2. Davalılar vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluna başvuran davalı şirketin istinaf başvurusu kabul ettiği halde, şirketten bakiye istinaf karar harcı tahsiline karar verildiği, istinaf yoluna başvuran davalı gerçek kişiler aleyhine istinaf karar harcına hükmedilmemiş ise de bunlar tarafından istinaf başvurusu esnasında yatırılan harçların kendilerine iade edilmesi yönünde bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, 1.Temyiz eden taraf vekillerinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan REDDİNE, 2.Temyiz eden davacı vekilinin davacının maddi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE, 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "4-Hüküm kesinleştiğinde ve talep halinde istinaf yoluna başvuran davalılar tarafından yatırılan istinaf karar harçlarının kendilerine iadesine," ibarelerinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/8816, K. 2024/12214, T. 03.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2023-8816-e-2024-12214-k-a631b88de7d8