Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13127 E. 2023/12634 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/518 E., 2023/1652 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/267 E., 2021/358 K. Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in müvekkilinin iş yerinde 28.08.2012 tarihinde kaza geçirdiğinden bahisle, müvekkili aleyhine açılan rücuan tazminat davasında davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu 29.01.2020 tarihli raporunda %19,2 olarak belirtildiğini, davalı ...'in müvekkili aleyhinde açmış olduğu tazminat dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 26.09.2018 tarihli raporunda ise %28,2 oranında sürekli iş göremezlik derecesinin belirtildiği, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 17.06.2019 tarihli raporunda maluliyet oranının başlangıçta %26, 25.04.2016 tarihinden itibaren %28.2 oranında malul kaldığının belirtildiğini, raporlar arasında çelişki olması nedeniyle Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan tekrar alınan 09.12.2019 tarihli raporda ise sigortalının %25,6 sürekli iş göremezlik oranı belirtilmişse de itiraz üzerine bu defa Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 22.10.2020 tarihli raporunda %11 oranında malul kaldığının belirtildiğini, davalılardan SGK tarafından müvekkili aleyhinde derdest ... 6. İş Mahkemesinin 201/606 E.sayılı rücu davası ile yine davalılardan ... tarafından ... Batı 2. İş Mahkemesinin 2015/130 E. sayılı tazminat davasında alınan Adli Tıp Kurulu raporları arasında farklılıklar olması nedeniyle, ... 6. İş Mahkemesinin 201/606 E.sayılı dosyasından yapılan 06.07.2021 tarihli duruşmada verilen ara karar gereği davalılara dava açmak üzere süre verildiğini beyanla sigortalı ...'in 28.08.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ATK 2. Üst Kurulu tarafından raporda maluliyet hesabı yapılırken açık bir hata yapıldığını ve maluliyet oranının yeniden tespit edilmesini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumca yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile sigortalı ...'in 28.02.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile iş göremezlik oranının E cetveline göre %11 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. İstinaf Sebepleri Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu, yeterli delil toplanmadığını, Adli Tıp Üst Kurulunun en üst merci olduğu gerekçesiyle bu kurul tarafından verilen raporun hükme esas alındığını, raporun nihai rapor olarak kabulünün hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının sürekli iş göremezlik oranı yasada öngörülen prosedür izlenerek tespit edildiği, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'in iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2-İş kazası nedeniyle bağlanacak iş göremezlik oranının tespitinde izlenecek usul, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde belirlenmiştir. Buna göre, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Üst Kurulundan alınacak raporla bu çelişki giderilip varılacak sonuca göre karar verilmelidir. 3.Değerlendirme Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; 28.02.2012 tarihinde kazalı işçi ...'in davacı işyerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle ... Batı 2. İş Mahkemesinin 2015/130 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat talepli dava açtığı, davalı Kuruma yaptığı başvuru neticesinde sürekli iş göremezlik derecesinin Kurumun 31.12.2014 tarihli Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik Derecesi) Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararı ile %26 olarak belirlendiği, bu karara itiraz üzerine Kurum Yüksek Sağlık Kurulunun 06.06.2017 tarihli kararıyla Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde % 28,2 (yirmisekizvirgüliki) olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, davalı Kurum tarafından davalı sigortalıya 26.01.2016 onay tarihli sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, bu defa davalı Kurum tarafından davacı şirket aleyhine ... 6. İş Mahkemesinin 2017/606 Esas sayılı dosyası ile rücuan tazminat davası açıldığı, davacı işverenin davalı sigortalının geçirdiği iş kazası nedeniyle gerek sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebiyle açtığı iş bu davada gerek ... Batı 2. İş Mahkemesinin 2015/130 Esas sayılı dosyasında mevcut, gerekse ... 6. İş Mahkemesinin 2017/606 Esas sayılı dosyasında mevcut Adli Tıp Kurumu raporlarının celp olunduğu, alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla maddi ve manevi tazminat istemli dava dosyasında alınan Adli Tıp 2. Üst Kurulu’nun 22.10.2020 tarih ve 2013 sayılı raporunda, davalı sigortalının 28.02.2012 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle Kurulun muayene tarihi olan 06.01.2020 tarihi itibariyle E cetveline göre % 11 (yüzdeonbirnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, kişinin maluliyetinin muayene tarihindeki bulgulara göre değerlendirildiği, kişinin yaşı uygulanan fizik tedavi ve rehabilitasyonlar, teknolojik medikal yeni tedavi uygulamaları ve klinisyenin ölçümlerine göre değerlendirme yapıldığı, bu değerlendirme sonucu maluliyet oranında azalma ve artma olabileceği, maluliyet oranındaki farkların bundan kaynaklandığının mütalaa edildiği anlaşılmıştır. Belirtilen açıklamalar ışığında Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 22.10.2020 tarih ve 2013 sayılı raporundaki, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesindeki azalmanın Kurul muayene tarihi olan 06.10.2020 tarihi olduğuna dair değerlendirmesi dikkate alınmadan, baştan itibaren davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %11 olarak belirlenmesi hatalı olup davalı sigortalının iş göremezlik derecesinin azalma yoluyla belirlenen oranının başlangıç tarihinin de hükümde gösterilmesi gerekmektedir. VI.KARAR Açıklanan sebeplerle; 1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.