Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/11715 E. 2023/13043 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1678 E., 2023/1959 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/39 E., 2023/111 K. Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili; davalı ...'ın davacıya ait inşaatta çalışmakta iken geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle ... 2. İş Mahkemesi'nin 2018/281 Esas sayılı dosyasına kayden görülen tazminat davasında YSK tarafından meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10.1, Adli Tıp Kurumu tarafından ise %6.1 olarak tespit edildiğini, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla iş bu davanın açılması için süre verildiğini beyanla davalı ...'ın sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı ... vekili; müvekkilinin davacı yanında çalıştığı halde sigorta bildirimlerinin Kuruma yapılmadığını, davacı işverenin kazanın olduğu gün davalının sigorta bildirimini yaptığını, davacının müvekkili ile yeteri kadar ilgilenmediğini, kopan parmağının tedavisi için ... El Mikro Cerrahi hastanesinden tıbbi yardım istenmiş olması halinde parmağın dikilmek sureti ile kurtulabileceğini, müvekkilinin sol elini kullanamaz duruma geldiğini beyanla meslekte kazanma gücü kaybı oranının %10.1 olarak tespitine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Davalı SGK Başkanlığı vekili; Kurumca yapılan işlemlerde 5510 sayılı Kanun'a aykırı işlem tesisi bulunmadığını, tespit edilen %10,10 nispetindeki sürekli iş göremezlik oranında da hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulunun 08.09.2022 tarih ve 2429 sayılı raporunda ...'ın Meslekte Kazanma Gücünün %6,1 oranında kaybetmiş sayılacağı belirtildiği anlaşılmakla davacının davasının kabulü ile Ömer oğlu 1960 doğumlu ...'ın 22.10.2016 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı olarak meslekte kazanma gücünde kaybetme oranının %6.1 olduğu ve başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının tespitine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili, Kurumca yapılan işlemlerde 5510 sayılı Kanun'a aykırı bir yön bulunmadığını ve %10,10 sürekli iş göremezlik oranının da hukuka uygun olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özellikle; 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde ve Yargıtay içtihatlarında belirtilen prosedürün yerine getirildiği dikkate alındığında, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 16, 19 ve 58 inci maddeleri ilgili hükümlerdir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.