Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/11330 E. 2023/11355 K. – İş Göremezlik

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/609 E., 2023/920 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Dörtyol 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/78 E., 2023/28 K. Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne verilmiştir. Kararın davalı Kurum ve dahili davalı işveren vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Demir ve Çelik Sanayi A.Ş. çalıştığı 17.06.2017 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve geçirmiş olduğu kaza neticesinde malul kaldığını, geçirmiş olduğu bu kazadan dolayı Dörtyol 2. İş Mahkemesinin 2018/41 E. sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, müvekkilinin maluliyet oranının 6 aylık geçici iş göremezlik sürecinden itibaren %25,0 olduğunun tespiti ve müvekkiline iş bu oran üzerinden kaza tarihi itibari ile sürekli iş göremezlik ödeneğinin bağlanması, ödenmeyen/eksik ödenen sürekli iş göremezlik ödeneği/maaşının toplamının faizi ile birlikte ödenmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının Kocatepe SSGM Sağlık Kurulu Raporu ile sürekli iş göremezlik oranının % 13 olarak tespit edildiğini, ve bu oran üzerinden PSD bağlandığını, davaya konu iş kazası üzerinden uzun zaman geçtiğini, sigortalının maluliyetindeki değişikliğin bu kaza ile ilgili olup olmadığının tespitinin de mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SSYSK ve daha sonrasında ATK'dan aldırılan sağlık kurulu raporlarında, 03.08.2013 tarihli Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ve 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin sadece çalışma gücünün kaybına (%60-emeklilik için kullanılan) yönelik Ek-1 bölümü dışında her hangi bir bölümü bulunmadığı, 85/9529 sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü ve 11 Ekim 2008 tarihli Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Onanın Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde ise Ek-1 bölümüne ilaveten meslek hastalıklarının bulunduğu Ek-2 bölümü ve meslekte kazanma gücünün belirlenmesine yönelik liste ve cetvellerin bulunduğu Ek-3 bölümünü içerdiği dikkate alındığında, Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı belirlenmesi için mutlaka bu Ek-3 bölümü bulunan yönetmeliklerin kullanılmasının zorunlu olduğu belirtilerek iş kazası ile meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hâllerinin meslekte kazanma gücünü ne oranda azaltacağına ilişkin değerlendirmeler, 11.10.2008 tarihli ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği” çerçevesinde yapıldığı belirtilmiş, bu sebeple daha öncesinde yasal prosedür işletilerek aldırılan tarafları bağlayıcı nitelikteki 25.02.2021 tarihli ATK 2. Üst Kurulu raporunda belirtildiği üzere davacının %25 oranında meslekte kazanma gücü kaybı meydana geldiğinin tespiti ile maluliyet başlangıç tarihinin ATK Genel Kurulu raporunda belirtilen olay tarihinden sonraki 6 aylık geçici iş göremezlik süresi sonu olan 18.12.2017 tarihi olduğuna karar verilerek davanın kabulüne davacının 18.12.2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranının %25 olduğunun tespitine, davacıya %25 Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı üzerinden 18.12.2017 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve dahili davalı işveren vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davalı SGK vekili, davanın reddi gerektiğini, raporları kabul etmediğini savunmuş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 2.Dahili davalı ... Demir ve Çelik San. A.Ş. vekili, iş kazasının meydana gelmesinde işçinin kendi kusuru olduğunu, yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu, maluliyet oranının hatalı olduğunu savunmuş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesine göre ...nın 355 inci maddesi kapsamında kamu düzenine de aykırı bir husus bulunmayan mahkeme hükmüne karşı yapılan istinaf taleplerinin, HMK 353/1 –b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.