Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/2621 E. 2026/6631 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2621
Karar No
2026/6631
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/488 E., 2025/460 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Eksik inceleme yapıldığına, 3. Sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına , İlişkindir. III. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/6 ve 62. maddelerinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik, yargılamanın sonucunu etkileyecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanıkların koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceklerine dair yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin bölümünde yer alan ''sanığın ikinci kez tekerrür halinde olduğu anlaşıldığından sanık hakkında KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMAMASINA," ibaresinin çıkartılması ve aynı bölümde "...hapis cezasının..." ibaresinden sonra gelmek üzere "...ikinci kez..." ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2026/2621, K. 2026/6631, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2026-2621-e-2026-6631-k-18374694ef9b