Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/3030 E. 2025/7880 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3030
Karar No
2025/7880
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/336 E., 2024/442 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, 4. Parmak izi ve kamera kayıtlarının araştırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ile sanıklar hakkında "20 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası" bulunmasından sonra, aynı Kanunun 62. maddesinin uygulanması neticesinde "17 yıl 2 ay 7 gün hapis" yerine fazla olarak "17 yıl 2 ay 20 gün hapis" bulunmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği sanıklar hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin 4. ve 5. bentlerinde yer alan "17 yıl 2 ay 20 gün hapis" ibarelerinin çıkartılması ile yerine "17 yıl 2 ay 7 gün hapis" ibarelerinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/3030, K. 2025/7880, T. 09.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-3030-e-2025-7880-k-390893e47236