Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/348 E. 2024/24322 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 6. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 7. Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamına göre adil yargılanma ilkesinin ihlaline sebebiyet verecek bir işlemin bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı, ceza miktarı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesininin uygulanmasının yasal olarak imkansız olduğu anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/362 Esas ve 2022/675 Karar sayılı kararının, aynı Mahkemenin 28.11.2023 tarihli ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği ve temyize konu suç tarihinden önce kesinleşmediği, bu hüküm yönünden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve hakkında ikinci kez tekerrüre esas başkaca ilam bulunmayan sanığın, adli sicil kaydında yer alan Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/728 Esas ve 2021/82 Karar sayılı, gece vakti işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin 21.03.2022 tarihinde kesinleşen ilamının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak, yerine "Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/728 Esas ve 2021/82 Karar sayılı ilamı ile gece vakti işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hüküm nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.