Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/23513 E. 2024/25691 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1608 E., 2023/1549 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Dosya kapsamından, Sanık hakkında Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/278 Esas, 2019/477 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, Bu hükmün sanık müdafii tarafından süresinde istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2020/223 Esas, 2020/317 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın, İlk Derece Mahkemesi hükmünden, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılıp, yerine sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Bu hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2020 tarihli ve 2020/14641 Esas, 2020/8283 Karar sayılı kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararı verilebilmesi için 5271 sayılı CMK'nın 280/1. maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği belirtilerek, diğer yönleri incelenmeksizin bozulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Bunun üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/283 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, Bu hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.11.2021 tarihli ve 2021/15582 Esas, 2021/11262 Karar sayılı kararı ile, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Bunun üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/2464 Esas, 2022/668 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamına direnilmesine, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, Bu hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.05.2023 tarihli ve 2023/5449 Esas, 2023/4942 Karar sayılı kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararının özde direnme niteliğinde olmadığı, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle hüküm bozulmasına rağmen, genişletilen gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması nedeniyle bozulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Bunun üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/1608 Esas, 2023/1549 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamına uyularak sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2021/283 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi ile birlikte, bütün hüküm ve sonuçları ile ortadan kalktığı dikkate alındığında, Dairemizin 31.05.2023 tarihli ve 2023/5449 Esas, 2023/4942 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, sanık hakkında aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bütün hüküm ve sonuçları ile ortadan kalkan İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının, diğer yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b. maddesi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.