Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/21374 E. 2025/5435 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/171 E., 2019/399 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 19.03.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.10.2023 tarihli ve 2023/13222 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/109796 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/109796 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/870 esas, 2016/686 sayılı kararında tekerrüre esas kabul edilen Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/292 esas, 2015/373 sayılı kararının 02.05.2015 tarihinde kesinleştiği, Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli kararına konu suçun ise 27.04.2015 tarihinde işlenmesi nedeniyle Trabzon 5.Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla işbu dosyamızda sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 13.03.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2019 tarihli ve 2019/268 Soruşturma, 2019/134 Esas, 2019/133 sayılı iddianamesi ile Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Yine şüpheli hakkında, 06.01.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2019 tarihli ve 2019/444 Soruşturma, 2019/182 Esas, 2019/180 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/171 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, C. Yapılan yargılama sonucunda, Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.10.2019 tarihli ve 2019/171 Esas, 2019/399 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/870 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararında tekerrüre esas kabul edilen Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararının 02.05.2015 tarihinde kesinleştiği, Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli kararına konu suçun ise 27.04.2015 tarihinde işlenmesi nedeniyle Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla inceleme konusu dosyada sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/171 Esas, 2019/399 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 7. Paragrafında yer alan "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "mükerrirlere özgü infaz rejimi" ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.