Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/17469 E. 2025/5209 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/566 E., 2021/1520 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Islahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 26.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 04.09.2023 tarihli ve 2023/13103 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97409 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97409 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 15/01/2018 tarihli ve 2013/9138 esas, 2018/408 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Mala zarar verme suçunun soruşturması sırasında resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce uyuşturucu madde kullandığını belirterek ikrarı ile kendi suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında, TCK'nın 192/2. maddesi uyarınca cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi sebebiyle bozulmasına..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında; somut olayda, hırsızlık suçunun soruşturması sırasında, sanığın şüpheli sıfatıyla 04/03/2021 tarihinde kolluk huzurunda alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını belirterek ikrarı ile işlediği suçun ortaya çıkmasını sağlamış olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192/2. maddesi uyarınca cezaya hükmolunmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 04.03.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Islahiye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2021 tarihli ve 2021/581 Soruşturma, 2021/514 Esas, 2021/412 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B. Islahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23.12.2021 tarihli ve 2021/566 Esas, 2021/1520 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. C. Dosya kapsamına göre, hırsızlık soruşturması kapsamında alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine sanıktan alınan örneklere ilişkin tahlil sonucunda sanığın kan ve idrarında uyuşturucu madde bulunduğu anlaşılan somut olayda, başka suç soruşturması sırasında resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce uyuşturucu madde kullandığını belirterek ikrarı ile kendi suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/2. maddesi hükmü uyarınca cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Islahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/566 Esas, 2021/1520 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının; "Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 192/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/4. fıkrasının (a) bendi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 5271 sayılı CMK'nın 325/3. maddesi uyarınca yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine" şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.