Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13489 E. 2024/26330 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/313 Değişik iş SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma İNCELEME KONUSU KARAR: "Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi" ne yönelik itirazın "reddi" KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Trabzon 3.Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; hükümlü hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 39/2-c, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/282 Esas ve 2019/57 Karar sayılı dosyasında verilen yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair 12.06.2020 tarihli ek karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2020/17956 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61901 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61901 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan "Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette üye olarak bulunan Hakim Saffet Yılmaz'ın, yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Sanık hakkında, 20.12.2017 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2018 tarihli ve 2018/1141 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/282 Esas, 2019/57 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 39/2-c, 62/1.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/2883 Esas, 2019/2288 Karar sayılı ilamı ile, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine, Dairemizin 23.02.2021 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2606 Karar sayılı kararı ile, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek hüküm kesinleşmiştir. B. Sanık müdafii 27.03.2020 tarihinde mahkemeye dilekçe vererek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2020 tarihli ve 2018/282 Esas, 2019/57 Karar sayılı ek kararı ile "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" karar verilmiştir. C. Sanık müdafiinin "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" ilişkin ek karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29.06.2020 tarihli ve 2020/313 değişik iş sayılı kararı ile, "itirazın reddine" kesin olarak karar verilmiştir. D. 5271 sayılı CMK'nın 318/1. maddesinde "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." ve aynı Kanun’un 23/3. maddesinde "Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz" hükümleri öngörülmüş; böylece aynı olay hakkında daha önce görüşünü belirtmiş olan hakimin, daha sonra yargılamanın yenilenmesi sürecinde görev yapması önlenerek hakimin tarafsızlığı sağlanmıştır. Kanun koyucunun amacı ile adil yargılanma ilkesi gereğince bu hükmün geniş yorumlanması ve yargılama yapan mahkemede yer alan hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına da katılamayacağının kabul edilmesi gerekir. Mevcut düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaâtinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaât ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerekir. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ilk yargılamada Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/282 Esas, 2019/57 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünü veren heyette üye Hakim olarak bulunan Hâkim Saffet Yılmaz'ın (174687), yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar veren heyette de yer aldığı gözetilmeden, itirazın bu yönden "kabulü" yerine "reddine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/313 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.12.2024 tarihinde karar verildi.