Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/1084 E. 2023/10891 K.

T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2023/14433 sırasında kayıtlı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 01.06.2023 tarihli ve 2023/673 Esas, 2023/622 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/264 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2022/1520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yerinde görülmeyen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Tanık Abdullah uyuşturucu aldığında Mehmet'in orada olmadığını defalarca beyan ettiğine, 2. Ele geçirilen maddenin kullanım sınırında olduğuna, 3. Kimseye uyuşturucu madde satmadığına, 4. Herhangi bir fiziki takip söz konusu olmadığına, 5. Uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair somut delil olmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tutanak tanıklarının beyanı ile fiziki takip tutanağında belirtildiği şekilde, sanık ...'ten sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB BUTİNACA etken maddesini ihtiva eden maddenin ele geçirildiği ve sanıkta beyanında kendisine ait olduğunu ve içmek için bulundurduğunu beyan etmesi karşısında; ele geçen maddenin miktarı itibarıyla kullanım sınırının üzerinde bulunduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, Yapılan araştırmalar neticesinde Uğur'un tespit edilemediği ve yine sanık ...'in üzerinde ele geçen maddeyi Ahmet'ten aldığını savunmasına rağmen belirtildiği şekilde böyle bir kişinin 04.03.2021 tarihinde tutanağa göre şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilememesi nedeniyle sanık ... hakkında şartları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tutanak içeriği ve tutanak içeriğini doğrulayan tanık beyanları, sanığın yakalanış şekli dikkate alındığında mahkemenin kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında "sanıktan TAHSİLİNE" karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, 2. Hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2022/1520 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında "sanıktan TAHSİLİNE" ibaresinin çıkartılması ve yerine "tahsiline" ibaresinin eklenilmesi, 2. Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan “ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılık DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.