Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/8701 E. 2026/11475 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/72 E., 2020/181 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun 18.03.2020 tarihinde duruşmalı olarak incelenmesi sonucunda, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle aynı suçtan yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuş ve karar sanık müdafiinin yüzüne karşı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin sanık müdafiine tefhim edilen kararına karşı, müdafii tarafından 23.03.2020 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın 09.04.2020 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın mülga 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı, ayrıca gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. ile CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, CMK'nın 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, aynı Kanun'un mülga 295/1. maddesinde ise "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeye yer verilmiştir. Mevcut durumda sanık müdafiinin 23.03.2020 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediği, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9 MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması, ayrıca ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere, kararın içeriği hakkında doğrudan bilgi sahibi olabilmesi ve müdafinin kusurlu davranışı nedeniyle kanun yoluna başvuru süresinin geçirilmesi halinde eski hale getirme imkanından yararlanabilmesi amacıyla, sanığa 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesinin son cümlesi ve CMK'nın 35/2-3. maddeleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen şekilde; sanık müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK'nın karar tarihinde yürürlükte bulunan mülga 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın, sanığa ise usulüne uygun şekilde Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilerek, buna ilişkin evrakın dava dosyasına konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.09.2026 tarihinde karar verildi.