Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/3770 E. 2026/11873 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1856 E., 2019/258 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3-4. maddeleri gereğince belirlenen 15 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca yarı oranında yapılan indirim sonucunda belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin son cümlesinde yer alan, "...her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamaz" şeklindeki düzenlemeye göre 7 yıla indirilmesi ve 7 yıl hapis cezası üzerinden 62. maddesi uyarınca yapılacak indirim sonucu 5 yıl 10 ay hapis cezasına hükmolunması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirimin 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi, hukuka aykırı olarak değerlendirilmiş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. B. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan, sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesine ilişkin bölümün sonuna “ 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 7 yıl olarak belirlenmesine,” cümlesinin yazılması, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümlerde yer alan “6 yıl 3 ay hapis” ibaresinin ise çıkartılıp yerine “5 yıl 10 ay hapis” ibarelerinin yazılması suretiyle, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.09.2026 tarihinde karar verildi.