Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/302 E. 2026/5060 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/302
Karar No
2026/5060
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/66 E., 2018/60 K. SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Tanık ...’a soru sorma hakkı tanınmayıp ara celsede ifadesi alındığından, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, 5. Tutanak tanıklarının dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir. III. GEREKÇE Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında, kararın kesin olduğu bildirilmişse de ceza nevi ve miktarı itibariyle temyiz yasa yoluna tabi olduğundan ve gerekçeli kararın tebliği üzerine yasal süresinde sanık ve müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulduğundan temyiz incelemesi yapılmıştır. Sanığın 10.11.2017 tarihinde uyuşturucu madde sattığı 20.10.2000 doğumlu hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'ın çocuk olması nedeniyle sanık hakkında belirlenecek temel hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 188/3-son cümlesi gereğince 15 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca delillerin hukuka uygun olarak toplandığı, tanık ...'ın beyanı okunarak sanık ve müdafiine diyecekleri sorulduğundan adil yargılanma hakkının ihlalini oluşturacak bir işlem yapılmadığı ve araştırılacak başkaca bir husus da kalmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiriler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/302, K. 2026/5060, T. 15.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-302-e-2026-5060-k-3f1f692637c0