Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/2184 E. 2026/4721 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/2184
- Karar No
- 2026/4721
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2593 E., 2021/3248 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Adli arama kararı alınması gerektiğine, dosya içerisinde arama kararı olmadığından yapılan aramanın usule ve yasaya aykırı olduğundan elde delillerin hukuka aykırı olduğuna, 2. Sanığın isnat edilen eylemle hiçbir ilgisi olmadığına, 3. Kabul anlamına gelmemek kaydıyla sanığın tanık ... ile iletişim kurmuş olması tek başına sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair delil olarak gösterilemeyeceğine, 4. Tanıkların birbiriyle uyumlu ve tutarlı beyanlarında da anlaşıldığı üzere tanıklar karakolda polis şiddetine maruz kalmış ve kendilerine hazır teşhis tutanaklarının zorla imzalattırıldığına, teşhis işlemi usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna, 6. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2018/11716 sırasında kayıtlı sim kart ve cep telefonunun suçun işlenmesine özgülendiğine dair yeterli delil bulunmadığından sanığa iadesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının 5. maddesinde yer alan "suçta kullanılması nedeniyle TCK'nın 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin hükümden çıkartılması ve yerine "suçun işlenmesine özgülendiğine dair yeterli delil elde edilemediğinden sanığa iadesine" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki adli kontrol tedbirinin kaldırılması talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.