Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15866 E. 2026/11898 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1879 E., 2020/1846 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın ticari amaçlı bir eylemi ve davranış söz konusu olmadığına, 2. Sanık sadece vicdanı ile hareket ederek ilaçları kullanmadığı takdirde uyuşturucu madde kullanacağını söyleyen şahsa 3 adet ilacı vererek uyuşturucu madde kullanmasını engellediğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4-b ve 188/6. maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, gün adli para cezasının "625" yerine, hesap hatası sonucu "525" gün olarak belirlenmek suretiyle sonuç adli para cezasının ve 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca "12.500 TL" yerine "11.500 TL" olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b ve 188/6. maddelerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen ve eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde, kararda 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin paragrafın sonuna "5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.09.2026 tarihinde karar verildi.