Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15208 E. 2024/24401 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15208
Karar No
2024/24401
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3.Tanık ...'un mahkemede dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tanık 'ın adres bilgisine ulaşılamaması nedeniyle dinlenmesinden vazgeçildiği, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. Hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı olarak taksit aralığının gösterilmemesinin, B. Adli para cezasının ödenmemesi halinde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının "6545 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi gereğince infaz edilebileceğine" karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "24 eşit taksitte ödenmesine" ibaresinden önce gelmek üzere "her ay bir taksit olmak üzere" ibaresinin yazılması, B. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "24 eşit taksitte ödenmesine" ibaresinden sonra gelen kısmın tümüyle hükümden çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/15208, K. 2024/24401, T. 23.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-15208-e-2024-24401-k-a7c9c780fb92