Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/14394 E. 2023/11058 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/14394
- Karar No
- 2023/11058
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/1156 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 13.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2021/22151 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112499 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB - 2022/112499 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dosyasında suç tarihinin 03.07.2016 olduğu, sanığın tekerrüre esas alınan Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 2016/569 Esas, 2016/870 Karar sayılı kararının suç tarihinden sonra 01.02.2017 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka bir adli sicil kaydı da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 03.07.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2017 tarihli ve 2016/19325 Soruşturma, 2017/187 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 13.04.2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin karara itiraz etmesi üzerine Samsun 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03.05.2017 tarihli ve 2017/2945 Değişik iş sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, tedbirin infazı için 19.10.2017 tarihinde Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 19.11.2018 tarihli yazısı ile, 16.11.2018 tarihinde infazın tamamlandığının bildirildiği, B. Şüphelinin 09.07.2019 ve 18.01.2020 tarihlerinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2020 tarihli ve 2016/19325 Soruşturma, 2020/6932 Esas, 2020/5117 sayılı iddianamesi ile Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.02.2021 tarihli ve 2020/1156 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, "Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 2016/569 Esas, 2016/870 Karar sayılı ilamı ile verilen ve 08.01.2018 tarihinde yerine getirilen hapisten çevrilme 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamı tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 13.09.2021 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin inceleme konusu dosyasında suç tarihinin 03.07.2016 olduğu, sanığın tekerrüre esas alınan Ankara Batı 6..Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2016 tarihli ve 2016/569 Esas, 2016/870 Karar sayılı kararının suç tarihinden sonra 01.02.2017 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka bir adli sicil kaydı da bulunmadığı gözetilmeden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/1156 Esas, 2021/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "Hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin altıncı paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına" Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.