Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/18136 E. 2026/10843 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/25 E., 2018/554 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak suç vasfının değişmesisebebiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaksuçundan mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tutanağı içeriği ile dosya kapsamına göre, tanık Taner'den ele geçirilen maddenin sanık tarafından temin edildiğine dair tanığın sonradan döndüğü müdafisiz kolluk beyanı dışında, sanığın savunmalarının aksine, üzerinde ele geçen net 0,2 gr uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında, satma veya başkasına verme amacıyla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu haliyle eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. TCK'nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.03.2018 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 303/1-a bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.09.2026 tarihinde karar verildi.