Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/122 E. 2023/7904 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/122
Karar No
2023/7904
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/464 E., 2015/1409 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 07.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. 2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 3. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/464 Esas, 2015/1409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 25.12.2015 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen cezanın haksız ve fazla olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE) Suç tarihinde .......,Merkez Adnan .......... Mahallesinde bulunan... Avm de gerçekleşen bir hırsızlık nedeniyle yapılan soruşturmada sanığın gözaltına alındığı, hırsızlık konusu viskiyi satarak bonzai maddesi aldığını savunduğu ve uyuşturucu kullanma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ancak henüz denetim süresi sona ermeden sanığın 12.02.2015 tarihinde yapılan tahlillerinde uyuşturucu niteliği haiz bonzai denilen maddeyi kullandığının tespit edildiği, ...... Devlet Hastanesinin 12.02.2015 tarihli raporuna göre idrarında ... denilen maddenin bulunduğunun anlaşıldığı, sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, ancak savunmaların suçlamadan kurtulmaya yönelik tipik savunmalar olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 24.09.2014 tarihli eylem nedeniyle, hırsızlık suçundan hakkında soruşturma yapılan sanığın sorgu hakimliğinde alınan beyanında bonzai olarak bilinen uyuşturucu maddeyi kullanmak için satın aldığını beyan ettiği gerekçesiyle; sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 07.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan sanığa tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında 12.02.2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine 12.02.2015 tarihli eylem 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ihlal sayılan eylem olarak kabul edilerek soruşturma dosyalarının birleştirildiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı, 18.03.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 1. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 24.09.2014 tarihli hırsızlık suçundan yapılan soruşturmada sorgu hakimliğinde alınan beyanında bonzai olarak bilinen uyuşturucu maddeyi kullanmak için satın aldığını söylediği soyut beyanı dışında, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmediği, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmadığı, çalıntı viski karşılığı satın aldığını söylediği uyuşturucu maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığı; her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, 24.09.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi, 2. Yukarıdaki bozma nedenine göre, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 12.02.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/464 Esas, 2015/1409 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/122, K. 2023/7904, T. 20.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-122-e-2023-7904-k-5b65b2f2ffbf