Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/7598 E. 2025/13976 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/55 E., 2014/361 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 30.07.2013 suç tarihli tanık ...'e, 01.08.2013 suç tarihli tanık ...'a ve 16.08.2013 suç tarihli tanık ...'e uyuşturucu madde verdiğine dair dosya kapsamında; içeriğine farklı anlam yüklenebilecek soyut telefon görüşmeleri dışında kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ancak sanığın 30.07.2013 tarihinde tanık ...'e ve 20.09.2013 tarihinde tanık ...'a uyuşturucu madde verdiği ve bu şekilde sabit olan eylemleri gözetilerek, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmış olması ve TCK'nın 43. maddesi uyarınca yapılan artırım miktarı da dikkate alınarak bu durumun sonuca etkili olmadığı anlaşılmış ve bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ne ilişkin ihtar belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4- son maddesine aykırı davranılması, 2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına ilişkin kısmından sonra gelmek üzere " ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına," ibaresinin eklenmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması, Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.12.2025 tarihinde karar verildi.