Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/2719 E. 2026/3499 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2719
Karar No
2026/3499
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/350 E., 2026/369 K. İLK DERECE MAHKEMESİ:...Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/153 E., 2025/122 K. Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu bölüm,...ili,...ilçesi, ... köyünde 1990 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yol vasfıyla tespit harici bırakılmıştır.

Davacı vekili;...ili,...ilçesi, 1 44... ve 37 parsel nolu taşınmazlarının ön kısmında bulunan, yıllardır avlu olarak kullandığı alanla ilgili sınırlandırma hatası yapıldığını ve söz konusu taşınmazlarla ilgili nitelik yanlışı yapıldığını, davacının bu alanı 20 yılın üzerinde bir zamandır davasız ve aralıksız olarak malik sıfatıyla avlu olarak kullandığını ileri sürerek davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı ... temsilcisi; muhtarlığı adına açılan davada söz konusu arazinin Maliye Hazinesi adına tapulu köy merası olduğunu, köyde kadastro çalışmalarının 1984 yılında yapıldığını, davacının süresi içerisinde bahse konu yerin kendine ait olduğuna itiraz etmediğini, tapuların kesinleştiğini beyan etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davacı her ne kadar olağanüstü zamanaşımına dayalı zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunu iddia etse de talep edilen taşınmazın niteliği gereği bunun mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olmayıp zilyetlikle kazanımı mümkün olan taşınmazlardan olmadığını, mevzuat gereği tescil harici bırakılmış yol olduğunu, yolların kamunun kullanımına, halkın ortak yararlanmasına tahsis edilen orta mallarından olduğunu savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddesinde öngörülen edinim şartlarının davacı adına gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Hazine tarafından kesin nitelikte bir karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352/1. maddesi gereğince istinaf başvuru dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Temyiz eden davalı Hazine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2026/2719, K. 2026/3499, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2026-2719-e-2026-3499-k-74d5cf5a9c35