Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/2293 E. 2026/296 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/2293
- Karar No
- 2026/296
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3559 E., 2025/239 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 05.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin değerden reddine karar verilmiştir.
Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Dosya içeriğine göre; çekişme konusu 14 76... (eski 1 57... ) parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 91.072,24 TL üzerinden davacının 1/4 miras payına isabet eden değerin 22.768,06 TL; 14 76... (eski 1 57... ) parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 431.019,79 TL'den, davalılar adına kayıtlı değeri üzerinden davacının dava konusu 1/4 miras payına isabet eden değerin 80.819,42 TL, toplam değerin ise 103.587,48 TL olduğu, anılan miktarların, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik ek 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, dava tarihi 2022 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
- KARAR -
Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.03.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
19.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.