Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/3464 E. 2025/5163 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/473 E., 2024/602 K.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan ve dilekçesinde sınırlarını belirttiği yaklaşık 131 00... 'lik alanın 1985 yılında davacı tarafından imar-ihya edildiğini, taşınmazın tarım arazisi haline getirildiğini ve yaklaşık 28 yıldan beri davacı tarafından kulanıldığını belirterek davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiş, çekişmeli taşınmaz bölümünün Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Mahkemenin 13.05.2016 tarih ve 2013/251 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararı ile; davaya konu bölümün dosyada yer alan 19 85... ve ... nolu, 20 02... ve ... nolu hava fotoğrafları kapsamında yer aldığı ve belirtilen tarihlerdeki hava fotoğraflarında dava konusu bölümde imar ve ihya bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.12.2019 tarih ve 2016/13918 Esas, 2019/8878 Karar sayılı kararı ile; yapılan araştırmanın eksik olduğu açıklanarak hava fotoğraflarından yararlanılmak ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle taşınmazla ilgili imar-ihya ve zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek karar bozulmuş, davalıların karar düzeltme istemleri de reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle edinim koşulları oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain, Fen Bilirkişisi ...'a ait 27.01.2022 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 11.485, 06... 'lik taşınmaz parçasının "tarla" vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik araştırma ve bilirkişi raporu ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava; tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucunda; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan çekişmeli taşınmaz bölümü tespit harici bırakılmıştır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Mahkeme kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.