Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/586 E. 2026/3411 K. – Kişiyi Hürriyetind

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/586
Karar No
2026/3411
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/152 E., 2025/309 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/587 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2023/3984 Esas, 2025/4 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin kastının bulunmadığı belirlenerek beraati yerine, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bandırma 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2025 tarihli ve 2025/152 Esas, 2025/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığa atılı suça ilişkin kastının bulunmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2025 tarihli ve 2025/152 Esas, 2025/309 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bandırma 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/586, K. 2026/3411, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-586-e-2026-3411-k-041402bb3286