Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2411 E. 2026/3976 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2411
Karar No
2026/3976
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1170 E., 2025/3381 K SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Cumhuriyet savcısı tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2023/639 Esas, 2024/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(a), 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.10.2025 tarihli ve 2025/1170 Esas, 2025/3381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, yaralanmanın niteliği, sanığın, mağdura yönelik eylemine devam etmesine yönelik ciddi bir engel bulunmaması, eylemine son verip mağdura su içirerek yardım etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.10.2025 tarihli ve 2025/1170 Esas, 2025/3381 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/2411, K. 2026/3976, T. 14.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-2411-e-2026-3976-k-b15bdf121974