Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1050 E. 2026/3747 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1050
Karar No
2026/3747
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/120 E., 2025/342 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine verilen Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2021/287 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.12.2024 tarihli ve 2024/4077 Esas, 2024/8122 Karar sayılı kararıyla hükmün "haksız tahrik" yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 2. Erciş Ceza Mahkemesinin, 23.09.2025 tarihli ve 2025/120 Esas, 2025/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delil yetersizliğine, eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, olayda ilk haksız söz ve davranışın kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden asgari hadden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erciş Ceza Mahkemesinin, 23.09.2025 tarihli ve 2025/120 Esas, 2025/342 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1050, K. 2026/3747, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1050-e-2026-3747-k-5a1987334051